Skip to content

Επιστολή αποδοχής υποψηφιότητας ως αντιπεριφερειάρχης στο ψηφοδέλτιο «Ελεύθερη Αττική» (επικεφαλής Α. Αλαβάνος)

Οκτώβριος 11, 2010
 Στη χτεσινή Κ. Ελευθεροτυπία (3 Οκτωβρίου) αναφέρεται το όνομά μου, 
μαζί με άλλα, στους υποψήφιους αντιπεριφερειάρχες του Αλέκου Αλαβάνου 
(άρθρο Φώτη Παπούλια). 
 Σε ότι με αφορά, επιβεβαιώνω ότι όντως μου έγινε πρόταση την Πέμπτη 
από τον Αλέκο Αλαβάνο, εκ μέρους της συντονιστικής ομάδας του 
ψηφοδελτίου "Ελεύθερη Αττική". 
 Θέλω να διευκρινίσω ότι με προβλημάτισε το γεγονός ότι το ψηφοδέλτιο, 
καθώς και η πρόταση που μου έγινε, δεν πηγάζουν από διαδικασίες βάσης, 
αλλά από αποφάσεις μιας σχετικά μικρής ομάδας ατόμων, με κίνδυνο, σε 
ότι με αφορά, να αλεξιπτωτισθώ και να παραγοντίσω. 
 Από την άλλη όμως, ο χρόνος πιέζει και η Ριζοσπαστική Αριστερά είναι 
βαράτε βιολιτζήδες. Ενδεχομένως η ενεργότερη συμμετοχή μου να 
βοηθήσει. Στη χειρότερη περίπτωση, δεν πιστεύω ότι θα βλάψει. 
 Για να μετριάσω την παραγοντίστικη πλευρά της ανάμιξής μου (επιλογή 
λόγω ονόματος και της υποτιθέμενης εμβέλειας που αυτό έχει σε 
διάφορους χώρους, όπως συνηθίζεται σε όλο το πολιτικό φάσμα, της 
Αριστεράς συμπεριλαμβανομένης), έκρινα απαραίτητο να συνοδεύσω την 
αποδοχή μου με ένα πολιτικό κείμενο, όπου παραθέτω θέσεις, 
παρατηρήσεις, προτάσεις, και επιμέρους ενστάσεις για την πορεία του 
ψηφοδελτίου, κείμενο προς συζήτηση από τη συντονιστική επιτροπή του 
ψηφοδελτίου. Εφόσον το κείμενο αυτό δεν θεωρηθεί απαράδεκτο, μετέχω 
και βοηθώ το ψηφοδέλτιο. 
 Από τη στιγμή που το όνομα μου διέρρευσε στον τύπο (κάτι για το 
οποίο δεν ευθύνομαι), θεωρώ απαραίτητη την κοινοποίηση του κείμενου 
στη λίστα [Metopo Anatropis], και το παραθέτω.  Το κοινοποιώ επίσης 
στα μέλη της λίστας της "Συσπείρωσης Πανεπιστημιακών", με την οποία 
στρατεύομαι μεν συνδικαλιστικά, αλλά η οποία δεν ενέχεται στην 
επιλογή μου να κατέβω υποψήφιος. Είμαι μάλιστα από αυτούς που 
πιστεύουν στην αυτονομία των χώρων, και ως εκ τούτου θεωρώ ότι η 
παράταξη δεν πρέπει να στηρίξει κανένα ψηφοδέλτιο. 

Βενιος Αγγελόπουλος

::::::

Προς το συνδυασμό «Ελεύθερη Αττική»

Αγαπητοί συναγωνιστές και συναγωνιστριες,

Χτες Πεμπτη, ο Αλεκος Αλαβανος μου προτεινε να συμμετασχω στο ψηφοδελτιο της «Ελεύθερης Αττικης», στη θεση του υποψηφιου αντιπεριφειαρχη, εκ μερους της οργανωτικης επιτροπης. Τον ευχαρίστησα, και σας ευχαριστω ολους για αυτη την προταση.

Τοσο σε πρόσφατο αρθρο μου (Δρομος της Αριστερας, 25/9) οσο και σε προφορικες τοποθετησεις, δημοσιες ή ιδιωτικες, εχω πει πως οι αριστεροι οφείλουν και να εχουν απαιτησεις απο τα αριστερα ψηφοδελτια, και να συνδιαμορφωνουν τις θεσεις τους. Ειναι λοιπόν ζήτημα συνεπειας απο μεριας μου, αλλά και ζήτημα συμφωνιας λογων και πράξεων, να συμβαλω οσο μπορω περισσοτερο. Ιδιως σε καιρους σαν σημερα, οπου ο κατακερματισμος της Ριζοσπαστικης Αριστερας και η γενικευμενη δυσπιστια αναμεσα σε αγωνιστές που βρίσκονται στην ιδια μερια του οδοφραγματος οδηγουν αρκετους αριστερους στην αδρανεια.

Δέχομαι λοιπον καταρχην να συμμετάσχω στο ψηφοδελτιο, οχι αναγκαστικά στη θεση του αντιπεριφερειαρχη (πρόκειται για μια θεση που απαιτει εντονη ενεργητικοτητα σε ολη τη διαρκεια της θητειας, αρα ανθρωπους πιο νεους – ενω αν προκειται μονον για τιμητικη επιλογη, αυτο ήδη προδικαζει μια λογικη ηττας και αποτρεπει ψηφοφορους).

Η καταρτιση ομως ψηφοδελτίων με απλη αθροιση προσωπων που εχουν καποιες καλες πολιτικες συστασεις δεν μου φαίνεται επαρκης, ιδιως σημερα. Σε χαλεπους καιρους απαιτείται ενοτητα σε μια μίνιμουμ πολιτικη πλατφόρμα, αν θελουμε αυτες οι εκλογες να ειναι η αρχη μιας ανακαμψης και οχι ενα ακομα πυροτέχνημα που θα σβησει.

Γι’ αυτο το λογο, θετω καποια σημεια που θεωρω απαραίτητο να ξεκαθαριστουν. Προφανως οχι με την εννοια να συμφωνησουν ολοι στις δικες μου αποψεις: αλλα να διατυπωθούν ενστασεις, να γινει συνθεση οπου μπορει, να ειναι σαφεις οι διαφωνιες και τα επιχειρήματα τους οταν δε γινεται συνθεση, ωστε η κοινη δραση να τις δουλεψει στη συνεχεια. Απο την έκβαση αυτης της συζητησης θα εξαρτηθει και η οριστικη μου αποδοχη.

Πριν προχωρησω στις πολιτικες παρατηρησεις για το ψηφοδελτιο, θελω να ειναι σαφες οτι η αποφαση και η ευθυνη ειναι καθαρα προσωπικη. Κανενα δεν εκπροσωπω. Ιδαιτερα, η Συσπειρωση Πανεπιστημιακών της οποιας ημουν εκπροσωπος μεχρι προσφατα και της οποιας παραμενω μελος, δεν εμπλεκεται με κανενα τροπο στην αποφαση μου. Σας πληροφορώ μαλιστα, οτι στα πλαισια της Συσπείρωσης θα επιμεινω να τηρηθεί η παγια αρχη της μη αναμειξης της «Σ» με πολιτικες οργανωσεις και ψηφοδελτια (τα μελη της προφανως εχουν πληρη ελευθερια επιλογης), διοτι επιπλεον η παραταξη εχει αρκετα να κανει σε συνδικαλιστικο επιπεδο.

Πολιτικες παρατηρησεις

1)      Αστοχες διατυπωσεις

Πρόκειται για διατυπωσεις που καθιστουν τον πολιτικο μας λογο ευαλωτο και οπου οι καλοθελητες μπορούν ευκολα σχετικα να διαστρεβλωσουν τα λεγομενα μας, ιδιως οταν δεν ειμαστε παροντες για να επεξηγησουμε. Παραθετω ενδεικτικα καποιες.

–        Όποιος λέει ότι το μνημόνιο είναι μονόδρομος είναι φασίστας.

Πέρα από το ότι το «φασίστας» είναι ίσως υπερβολικός χαρακτηρισμός, η φράση αυτή τσουβαλιάζει τον πληρωμένο προπαγανδιστη της κυβερνησης με το «μεσο ανθρωπο» που εχει υποστει πλυση εγκεφαλου και που μας ενδιαφέρει να μεταπεισουμε.

–        Θα κλεισουμε τις πορτες στην τρόικα.

Αν πρόκειται για τις πορτες της Αττικης ειναι λεονταρισμος (το κίνημα δεν εχει αυτη τη στιγμη τη δύναμη να εμποδισει την προσγειωση του αεροπλανου τους). Αν προκειται για τις πορτες του κτιριου της Περιφερειας, σιγα τ’ αβγα, τους καναμε τη μουρη κρεας: μια συμβολικη πραξη απο μονη της δε γεννα κίνημα.

–   Να φυγει η κυβερνηση!

Ερωτημα: και ναρθει ποιος; Ο Σαμαρας; Ο Καρατζαφερης; Οποιος και ναρθει δε θα κάνει τα ίδια; Η απάντηση «μια λαϊκή (ή αριστερή ή επαναστατική) κυβέρνηση» σήμερα είναι τελείως οφσάιτ. Διοτι, ποιος θα ριξει την κυβερνηση ωστε να αναγκαστει να φυγει; Το κίνημα; Μακαρι, αλλά γινεται κίνημα με ευχες και επικλησεις; Τι ειναι το κίνημα, το τελωνιο (τζινι) του Αλαντίν, τριβεις το λυχνάρι και βγαινει;

Αντ’ αυτου προτεινω: Αντίσταση στο Μνημονιο, Αντίσταση στην κυβερνητικη πολιτικη, Μπορουμε!

Απευθυνση του πολιτικου λογου

Εφόσον μιλαμε για ξεπερασμα του πολιτικου σκηνικου, ειναι λαθος να χωριζουμε τον κοσμο με κριτηρια κομματικων οπαδων (αριστεροι, πασοκοι, δεξιοι). Ο κοσμος χωριζεται απο τη μια σε αυτους που επωφελούνται απο το μνημονιο (και που κερδισαν απο τη μεχρι τωρα πολιτικη), αυτους που ταφαγαν, και απο την αλλη σ’ αυτους που πλήττονται σημερα, που πληρωνουν το λογαριασμο: το χαλί μας το στρωνει ο ιδιος ο Παγκαλος. Σημειωνω επισης οτι η ταξινομηση σε κομματικα ακροατηρια οδηγησε το Συνασπισμο στην επιλογη Μητροπούλου (φυσικα επαιξαν κι αλλοι παραγοντες, αλλα αυτος ηταν απο τους σημαντικους). Και αν μας ενδιαφερει η διεύρυνση ενος κινήματος ανατροπης περα απο τα ορια της Αριστερας, ενα μεγαλο κοινωνικο κίνημα, θα πρεπει να μιλαμε στον κοσμο με μια γλωσσα που καταλαβαινει, χωρις τα στερεοτυπα του αριστερου λογου.  Οσο για τους αριστερους, δεν πρόκειται να τους πεισουμε με λογια, αλλά με την πολιτικη μας σταση.

Επεξεργασία και οργανωση της αντιστασης στο Μνημονιο

Από τη στιγμή που μετέχουμε σε εκλογές για θεσμικές θέσεις με ψηφοδέλτιο, δεν πάμε για απλή καταγραφή δυνάμεων, για απλή μετρηση της αντιθεσης στο μνημονιο. Για κατι τετοιο θα αρκουσε η προπαγάνδιση της αποχης ή του ακυρου. Κατεβαινουμε για να δωσουμε προοπτικη στους αγωνες που θα ακολουθησουν.

Η συμμετοχη στις εκλογες, περα απο την ευκαιρια να πεις τις θεσεις σου, δινει τη δυνατότητα να συγκεκριμενοποιησεις την πολιτικη σου. Εφοσον διεκδικουμε την περιφερεια, οφειλουμε να απαντησουμε στο ερωτημα «Πώς μπορεί η περιφέρεια να χρησιμοποιηθεί στην αντίσταση εναντίον της κυβερνητικής πολιτικής, δηλαδή του μνημονίου;». Ώστε αυτοι που θα μας ψηφισουν (και ο κοσμος της εργασιας γενικοτερα) να ξέρουν τι θα περιμένουν από εμάς αν εκλεγούμε, τι θα απαιτήσουν απο αυτους που θα εκλεγουν αν δεν εκλεγουμε εμεις.

Αυτο σημαινει οτι γνωριζουμε καλα (κι αν δεν τις ξερουμε τις μαθαινουμε) τις αρμοδιοτητες και τις δυνατοτητες της Περιφερειας. Αυτες που της δινει το νομικο πλαισιο κι αυτες που θα θελαμε να εχει (και που μπορούν ενδεχομενως να επιβληθουν καθως ειναι κι η πρωτη φορα που θα λειτουργησει ο θεσμος). Για παράδειγμα προς διερευνηση, να γινει ενα ταμειο αλληλοβοηθειας που θα χρηματοδοτειται απο φορολογία τραπεζών και κρατησεις σε υψηλοβαθμα στελέχη. Επεξεργαζόμαστε επομενως, από τα πάνω κι από τα κάτω, πώς μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι δυνατότητες αυτές.

Από τα πάνω σημαίνει πλαισίωση του ψηφοδελτίου με ένα επιτελείο από ειδικούς. Ενδεικτικά, αναφέρω κλάδους που θάπρεπε να καλυφθούν: Νομικά, Οικονομία, Δημόσια έργα και περιβάλλον, Παιδεία, Πολιτισμός, Κοινωνική πολιτική και δομές αλληλεγγύης.

Απο τα κάτω, ζητώντας από τον κόσμο να μας δώσει ιδέες, να εκθέσει τα προβλήματά του, να προτείνει λύσεις. Τόσο με άμεση επαφή όσο και δίνοντας κάποιες διευθύνσεις για ηλεκτρονική ή τηλεφωνική επικοινωνία, και επιφορτίζοντας μια ομάδα εθελοντών για τη συγκέντρωση των προτάσεων.

Η στάση μας απέναντι στον κόσμο της Αριστεράς

Αρκετός κόσμος της Ριζοσπαστικής Αριστεράς έχει συναισθήματα που κυμαίνονται από τη δυσπιστία μέχρι την ανοιχτή έχθρα προς την «ΕΑ» και ιδίως τον επικεφαλής του ψηφοδελτίου. Και δε μιλάω για πωρωμένους γραφειοκράτες, αλλα για απλους αγωνιστές, με τους οποιους βρισκόμαστε στα ιδια χαρακώματα, και θα συνεχισουμε να βρισκόμαστε. Τους ανθρωπους αυτους πρεπει να τους φερουμε κοντα μας, οσο το δυνατον περισσοτερους, κερδίζοντας την εμπιστοσύνη τους, σταδιακα ενδεχομενως.

Κατι τετοιο απαιτει συνεχη επιδειξη ενωτικου πνευματος (προφανως χωρις σκόντο στις θεσεις μας). Πολυ θετικη η αρνηση Αλαβανου να σχολιασει διαφορα, λεγοντας «αντιπαλος μας ειναι η κυβερνηση». Αυτη η σταση πρεπει και να γενικευθει και να διευρυνθει.

Καθως οι δημοτικες και οι περιφερειακες εκλογες διεξάγονται ταυτοχρονα, μας προσφερεται η δυνατότητα να φανει εμπρακτα η ενωτικη μας διαθεση (απο λογια ειμαστε ολοι χορτατοι). Ειναι η σταση που θα κρατησουμε απέναντι στους συνδυασμους για τις δημοτικες εκλογες.

Θεωρω οτι πρεπει να δηλωσουμε ρητα οτι υποστηρίζουμε ολους τους συνδυασμους που προέρχονται απο τη Ριζοσπατικη Αριστερα και μάχονται το μνημονιο (ενδεχομενως με ειδικη μνεια στο δημο Αθηναίων), χωρις να ζηταμε στηριξη απο μερους τους.

Αντιθετα, σε ολους να προτεινουμε συνεργασία στη βαση, ανταλλαγη αποψεων για συνδιαμορφωση αιτημάτων και καταμερισμο δρασης, και οτι αλλο ηθελε προκυψει. Και να δηλωσουμε επισης πως οποιος βοηθάει την ΕΑ στις περιφερειακες εχει πληρη ελευθερια για τις δημοτικες.

…………………………………………….

Στις προηγουμενες δημοτικες εκλογες βρισκόμασταν σε ανοδικη πορεια. Η φθορα ηρθε μετα. Μπορουμε να μετατρέψουμε αυτες τις εκλογες σε σταθμο ανακαμψης; Το ελπιζω και το εύχομαι. Κι ας μην ξεχναμε οτι στην αλλη ακρη του πολιτικου φασματος καποιοι αλλοι χτιζουν μεθοδικα τη δικη τους διεξοδο απο την κριση.

Βενιος Αγγελοπουλος, Αθήνα, 1/10/2010

Advertisements
6 Σχόλια leave one →
  1. G Vac permalink
    Οκτώβριος 11, 2010 6:10 μμ

    Καλη επιτυχία!

  2. alavanos permalink
    Οκτώβριος 11, 2010 6:26 μμ

    Βένιο, καλή επιτυχία στην ιστοελίδα

  3. maria permalink
    Οκτώβριος 11, 2010 6:56 μμ

    καλη επιτυχια!…θα είναι επιτυχία όλων μας

  4. λ.κ permalink
    Οκτώβριος 12, 2010 9:45 πμ

    Γειά σου, Βένιο,
    βεβαίως και η «ενεργότερη συμμετοχή σου» θα βοηθήσει στην υπόθεση της Αριστεράς!
    (οι πολιτικές παρατηρήσεις σου είναι προς αυτή την κατεύθυνση)

  5. Nόνιος permalink
    Μαΐου 14, 2012 11:12 μμ

    Μαλακίας το ανάγνωσμα….

Trackbacks

  1. 2010 in review « του Βένιου τα καμώματα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: